လူသားတွေ နှစ်တစ်ထောင်လောက် အိပ်ပျော်သွားပြီး နိုးထလာရင် ကမ္ဘာကြီးမှာ ဖြစ်ပေါ်လာမယ့်အရာ (၈) ခု

လူသားတွေ မရှိတော့ရင်တောင် သူတို့စွန့်ပစ်ခဲ့တဲ့ အမှိုက်တွေက တန်ချိန်ပေါင်း ၃.၅ သန်းလောက် ရှိနေဦးမှာပါ။ ဒါဟာ ဂျပန်ကနေ ကယ်လီဖိုးနီးယားအထိပဲ ရှိပါသေးတယ်။ တကယ်လို့ လူ​တွေနောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်လောက် အိပ်ပျော်သွားပြီး အမှိုက်ပုံထဲမှာ နိုးထလာရင်တောင် အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် လူသားတွေ မရှိတော့ရင်တောင် ကမ္ဘာကြီးက ပိုတောင် စိမ်းလန်းစိုပြေ နေနိုင်ပါသေးတယ်။

၁။ သစ်ပင်တွေဟာ နေရာတိုင်းမှာ ပြန်ပေါက်လာမယ်။

ပျက်စီးသွားတဲ့ မိုးသစ်တောတစ်ခုဟာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်ဖို့အတွက် အနည်းဆုံးနှစ်ပေါင်း 4,000 ကျော် လိုအပ်ပါတယ်။ လူသားတွေရဲ့ ပယောဂတွေကြောင့်သာ သစ်တောတွေက နဂိုအတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ဖို့ ခက်ခဲနေတာပါ။ ဒါကြောင့် လူသားတွေ မရှိတော့ရင်လည်း သစ်တောတွေက လျင်လျင်မြန်မြန် ကြီးထွားနိုင်မှာပါ။ သစ်တောတွေက ပြန်လည် ဖွံ့ဖြိုးလာတာကြောင့် တောတွင်း တိရစ္ဆာန်လေးတွေလည်း ပွားများလာနိုင်ပါတယ်။ သူတို့တွေဟာ တောထဲမှာ ပျော်ကြတာကြောင့် သစ်တောက သူတို့အတွက် အရာရာပါပဲ။ ဒီလိုတိရစ္ဆာန်လေးတွေ ပျော်ပြီး များပြားလာဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်း ၁၆၀ ကျော်လောက် ကြာနိုင်ပါတယ်။

၂။ အဆောက်အအုံတွေက ပြိုကျပျက်စီးနေမယ်။

လူတွေ နေထိုင်အသုံးပြုနေတဲ့ အဆောက်အအုံတွေဟာ မပြုပြင်ပဲ ပစ်ထားမယ် ဆိုရင် နှစ် 20 ကနေ 30 အထိပဲ ခံနိုင်ရည်ရှိပါမယ်။ ခေါင်မိုးတွေကလည်း ပေါက်နေမယ်၊ နံရံတွေကလည်း ပြိုကျပြီးတော့ ရေတွေတောင် အိုင်နေနိုင်ပါသေးတယ်။ သစ်သားနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ အဆောက်အအုံတွေကတော့ အရင် ပြိုကျမှာပါပဲ။ မှန်တွေနဲ့ ဆောက်ထားတဲ့ အဆောက်အအုံတွေကတော့ ရှေရှည် အာမမခံနိုင်ပါဘူး။ သဘာဝဘေး အမျိုးမျိုးနဲ့ ပျက်စီးနေမှာပါ။ နောက်ဆုံး ကျန်ခဲ့မှာကတော့ ကျောက်တုံးတွေနဲ့သာ ဆောက်လုပ်ထားတဲ့ အဆောက်အအုံတွေပါပဲ။

၃။ ကမ္ဘာဂြိုဟ်ကြီးဟာ မှောင်မည်းနေမယ်။

လူတွေ အကုန်အိပ်စက်သွားတာနဲ့ ဓာတ်အားပေးစက်ရုံတွေကပါ လိုက်ပြီး ပိတ်သွားမှာပါပဲ။ Las Vegas နှင့် တချို့နေရာတွေလောက်သာ ရက်အနည်းငယ်လောက် မီးလင်းနေပါလိမ့်မယ်။ ရေခဲသေတ္တာဟာလည်း ကြွက်တွေနဲ့ပဲ ပြည့်သွားပါလိမ့်မယ်။ မြေအောက် ရထားလိုင်းတွေလည်း စနစ်ချို့ယွင်းသွားတာကြောင့် (၃၆) နာရီအတွင်းမှာပဲ ပြည့်နှက်သွားပါလိမ့်မယ်။ Alaska မှာရှိတဲ့ ရေနံတွင်းတွေကလည်း အပြည့်လွန်ပြီးတော့ အပြင်ကိုတောင် လျှံထွက်လာ နိုင်ပါတယ်။ ရေနံတွေ များလာရင် သမုဒ္ဒရာထဲထိတောင် စီးဆင်းသွားနိုင်ပါတယ်။

၄။ အိမ်မွေးတိရိစ္ဆာန်အများစု မျိုးသုဉ်းသွားမယ်။

ခွေးငယ်လေးတွေနှင့် သိုးလိုမျိုး တိရစ္ဆာန်လေးတွေအတွက် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဆောက်အအုံထဲမှာ နေထိုင်ရတာ အစပိုင်းမှာတော့ အဆင်ပြေနိုင်ပေမယ့် နောက်ပိုင်းကျရင် အခက်တွေ့နိုင်ပါတယ်။ ဂျာမန်သိုးထိန်းခွေး၊ တခြားခွေးတွေနှင့် တောရိုင်းမျိုးစိတ် စပ်ထားတဲ့ တိရိစ္ဆာန်တွေလောက်သာ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကြောင်တွေကတော့ ဘယ်ရောက်ရောက် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် နေတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့လည်း နည်းနည်းတော့ ကြိုးစားရမှာပါ။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ တိရိစ္ဆာန်တွေ အချင်းချင်း ရန်ပွဲတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပြီးတော့ အင်အားကြီးတဲ့အကောင်ပဲ ရှင်သန်နိုင်မှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

၅။ ကမ္ဘာ့အထိမ်းအမှတ် နေရာတွေဟာ သမိုင်းပဲ ကျန်ခဲ့လိမ့်မယ်။

သံချေးတက်တာကြောင့် လူတွေ အမြတ်တနိုး တည်ဆောက်ခဲ့ရတဲ့ အဆောက်အအုံတွေ၊ အထိမ်းအမှတ်တွေ ယိုယွင်းသွားမှာပါ။ ရွှေကပဲ အချိန်အကြာကြီး ခံနိုင်ရည်ရှိတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လူသားတွေ ရုတ်တရက်ကြီး အိပ်စက်သွားရင်တောင် သံချေးတက်တာကတော့ ပျောက်ပျက်မသွားပါဘူး။

ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ သတ္တုတွေမှာ အောက်ဆီဂျင် ပါဝင်နေလို့ပါပဲ။ အစပိုင်းမှာ သံချေး သေးသေးလေးတွေ တက်ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ အရာအားလုံးကို ပျက်စီးသွားစေမှာပါ။ ဒါကတော့ လူသားတွေ မပြုလုပ်ရင်တောင် သူ့ဟာသူ ဖြစ်ပျက်နေမယ့် အရာပါပဲ။

၆။ ချုံနွယ်တွေက မြို့ပြကို ဖုံးလွှမ်းသွားမယ်။

လူသားတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကသာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့မယ် ဆိုရင် ချံနွယ်တွေက အဆောက်အအုံတွေ၊ လမ်းတွေကို ဖုံးလွှမ်းသွားဖို့ အချိန် ၅ နှစ်ခန့်ပဲ လိုအပ်ပါတယ်။ ဥပမာပြောရရင် တရုတ်ရွာ Houtouwan ဟာ 2002 ခုနှစ်မှာ လူနေနည်းသွားခဲ့ပြီး ဆယ်စုနှစ် ၂ ခုအကြာမှာ သဘာဝဟာ လုံးဝကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ပါတယ်။ အဆောက်အဦတွေကို စပျစ်နွယ်ပင်တွေနှင့် ivy တွေများစွာက ဖုံးအပ်ထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် နှစ်ပေါင်း 980 အကြာမှာ အခြေအနေ ဘယ်လောက် ဆိုးလာမလဲဆိုတာ သင်တွေးကြည့်လို့ ရနိုင်ပါတယ်။

၇။ မြို့တွေကို ရေတွေ လွှမ်းမိုးနေမယ်။

အမ်စတာဒမ်လိုမျိုး မြို့ကြီးတွေ ဆက်လက်တည်ရှိနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းဟာ ရေနုတ်မြောင်းစနစ်တွေ၊ ဆည်တွေနှင့် တံတားတွေကြောင်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ရေမြောင်းတွေ၊ ဆည်တွေက လူတွေ နေထိုင်နေတဲ့ နေရာကို ရေကြီးတာတွေ၊ ဆူနာမီလိုမျိုး ဘဘာဝဘေးတွေကနေ ကာကွယ်ပေးထားပါတယ်။ ဒါတွေကို လူတွေက မထိန်းသိမ်း မပြုလုပ်ဘူး ဆိုရင် နေရာတွေအကုန်လုံး ရေအောက်ရောက်သွားမှာပါ။

အထူးသဖြင့် New York City၊ Miami နဲ့ New Orleans လိုမျိုး မြို့ကြီးတွေပါပဲ။ ယနေ့ခေတ် တွက်ချက်မှုတွေအရ ဒီမြို့ကြီးတွေဟာ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း (၇၀) လောက်ကြာရင် ရေပြင်အဆမတန် မြင့်တက်တာကို ခံရနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လူတွေသာ မရှိတော့ရင် ဒီလိုဖြစ်လာဖို့ အချိန်ပိုကြာ နိုင်ပါတယ်။

၈။ လူသားတွေဟာ နေရာအတွက် တိုက်ခိုက်ကြရမယ်။

လူသားတွေဟာ တောရိုင်းတိရိစ္ဆာန်တွေနှင့် ရင်ဆိုင်ရမှာ ဖြစ်တာကြောင့် သူတို့ရဲ့ ရှင်သန်မှုအတွက် ထပ်မံတိုက်ပွဲဝင် ရပါဦးမယ်။ အုပ်စုလိုက် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်တာကတော့ အောင်မြင်စေနိုင်မှာပါပဲ။ ကြောင်တွေ၊ ခွေးတွေလို တိရိစ္ဆာန်တွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့နည်းကို သူတို့ မှတ်မိနေဦးမှာပါ။ အခုအချိန်နဲ့ ကျောက်ခေတ်ကြားကွာခြားတာကတော့ ခေတ်သစ် အဆောက်အအုံ အဟောင်းတွေ ကျန်နေတာပါပဲ။

အရာအားလုံးကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖို့အတွက်လည်း နည်းပညာ ဗဟုသုတတွေလည်း ရှိနေပါပြီ။ အစာရှာဖွေဖို့နှင့် အခြားသားရဲတိရစ္ဆာန်ကြီးတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက်ကတော့ ရှေးရိုးနည်းလမ်းတွေကိုပဲ အသုံးပြုရမှာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် အပေါ်မှာ ပြောခဲ့သလိုပဲ အကုန်လုံးသာ စုပေါင်းလုပ်ဆောင်မယ် ဆိုရင်တော့ အောင်မြင်နိုင်ပါတယ်။

Zombie (Lovemedia)

for zawgyi

လူသားေတြ ႏွစ္တစ္ေထာင္ေလာက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီး ႏိုးထလာရင္ ကမာၻႀကီးမွာ ျဖစ္ေပၚလာမယ့္အရာ (၈) ခု

လူသားေတြ မရွိေတာ့ရင္ေတာင္ သူတို႔စြန႔္ပစ္ခဲ့တဲ့ အမႈိက္ေတြက တန္ခ်ိန္ေပါင္း ၃.၅ သန္းေလာက္ ရွိေနဦးမွာပါ။ ဒါဟာ ဂ်ပန္ကေန ကယ္လီဖိုးနီးယားအထိပဲ ရွိပါေသးတယ္။ တကယ္လို႔ လူေတြေနာက္ထပ္ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေထာင္ေလာက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီး အမႈိက္ပုံထဲမွာ ႏိုးထလာရင္ေတာင္ အံ့ဩစရာ မရွိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လူသားေတြ မရွိေတာ့ရင္ေတာင္ ကမာၻႀကီးက ပိုေတာင္ စိမ္းလန္းစိုေျပ ေနႏိုင္ပါေသးတယ္။

၁။ သစ္ပင္ေတြဟာ ေနရာတိုင္းမွာ ျပန္ေပါက္လာမယ္။

ပ်က္စီးသြားတဲ့ မိုးသစ္ေတာတစ္ခုဟာ ပုံမွန္အတိုင္း ျပန္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ အနည္းဆုံးႏွစ္ေပါင္း 4,000 ေက်ာ္ လိုအပ္ပါတယ္။ လူသားေတြရဲ႕ ပေယာဂေတြေၾကာင့္သာ သစ္ေတာေတြက နဂိုအတိုင္း ျပန္လည္ျဖစ္ဖို႔ ခက္ခဲေနတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ လူသားေတြ မရွိေတာ့ရင္လည္း သစ္ေတာေတြက လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ ႀကီးထြားႏိုင္မွာပါ။ သစ္ေတာေတြက ျပန္လည္ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာတာေၾကာင့္ ေတာတြင္း တိရစာၦန္ေလးေတြလည္း ပြားမ်ားလာႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႔ေတြဟာ ေတာထဲမွာ ေပ်ာ္ၾကတာေၾကာင့္ သစ္ေတာက သူတို႔အတြက္ အရာရာပါပဲ။ ဒီလိုတိရစာၦန္ေလးေတြ ေပ်ာ္ၿပီး မ်ားျပားလာဖို႔အတြက္ ႏွစ္ေပါင္း ၁၆၀ ေက်ာ္ေလာက္ ၾကာႏိုင္ပါတယ္။

၂။ အေဆာက္အအုံေတြက ၿပိဳက်ပ်က္စီးေနမယ္။

လူေတြ ေနထိုင္အသုံးျပဳေနတဲ့ အေဆာက္အအုံေတြဟာ မျပဳျပင္ပဲ ပစ္ထားမယ္ ဆိုရင္ ႏွစ္ 20 ကေန 30 အထိပဲ ခံႏိုင္ရည္ရွိပါမယ္။ ေခါင္မိုးေတြကလည္း ေပါက္ေနမယ္၊ နံရံေတြကလည္း ၿပိဳက်ၿပီးေတာ့ ေရေတြေတာင္ အိုင္ေနႏိုင္ပါေသးတယ္။ သစ္သားနဲ႔ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ အေဆာက္အအုံေတြကေတာ့ အရင္ ၿပိဳက်မွာပါပဲ။ မွန္ေတြနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ အေဆာက္အအုံေတြကေတာ့ ေရွရွည္ အာမမခံႏိုင္ပါဘူး။ သဘာဝေဘး အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ပ်က္စီးေနမွာပါ။ ေနာက္ဆုံး က်န္ခဲ့မွာကေတာ့ ေက်ာက္တုံးေတြနဲ႔သာ ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ အေဆာက္အအုံေတြပါပဲ။

၃။ ကမာၻၿဂိဳဟ္ႀကီးဟာ ေမွာင္မည္းေနမယ္။

လူေတြ အကုန္အိပ္စက္သြားတာနဲ႔ ဓာတ္အားေပးစက္႐ုံေတြကပါ လိုက္ၿပီး ပိတ္သြားမွာပါပဲ။ Las Vegas ႏွင့္ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြေလာက္သာ ရက္အနည္းငယ္ေလာက္ မီးလင္းေနပါလိမ့္မယ္။​ ေရခဲေသတၱာဟာလည္း ႂကြက္ေတြနဲ႔ပဲ ျပည့္သြားပါလိမ့္မယ္။ ေျမေအာက္ ရထားလိုင္းေတြလည္း စနစ္ခ်ိဳ႕ယြင္းသြားတာေၾကာင့္ (၃၆) နာရီအတြင္းမွာပဲ ျပည့္ႏွက္သြားပါလိမ့္မယ္။ Alaska မွာရွိတဲ့ ေရနံတြင္းေတြကလည္း အျပည့္လြန္ၿပီးေတာ့ အျပင္ကိုေတာင္ လွ်ံထြက္လာ ႏိုင္ပါတယ္။ ေရနံေတြ မ်ားလာရင္ သမုဒၵရာထဲထိေတာင္ စီးဆင္းသြားႏိုင္ပါတယ္။

၄။ အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္အမ်ားစု မ်ိဳးသုဥ္းသြားမယ္။

ေခြးငယ္ေလးေတြႏွင့္ သိုးလိုမ်ိဳး တိရစာၦန္ေလးေတြအတြက္ အလြန္အႏၲရာယ္ႀကီးမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အေဆာက္အအုံထဲမွာ ေနထိုင္ရတာ အစပိုင္းမွာေတာ့ အဆင္ေျပႏိုင္ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းက်ရင္ အခက္ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ဂ်ာမန္သိုးထိန္းေခြး၊ တျခားေခြးေတြႏွင့္ ေတာ႐ိုင္းမ်ိဳးစိတ္ စပ္ထားတဲ့ တိရိစာၦန္ေတြေလာက္သာ ခံႏိုင္ရည္ရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေၾကာင္ေတြကေတာ့ ဘယ္ေရာက္ေရာက္ ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ သဟဇာတျဖစ္ေအာင္ ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔လည္း နည္းနည္းေတာ့ ႀကိဳးစားရမွာပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ တိရိစာၦန္ေတြ အခ်င္းခ်င္း ရန္ပြဲေတြ ျဖစ္လာႏိုင္ၿပီးေတာ့ အင္အားႀကီးတဲ့အေကာင္ပဲ ရွင္သန္ႏိုင္မွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

၅။ ကမာၻ႔အထိမ္းအမွတ္ ေနရာေတြဟာ သမိုင္းပဲ က်န္ခဲ့လိမ့္မယ္။

သံေခ်းတက္တာေၾကာင့္ လူေတြ အျမတ္တႏိုး တည္ေဆာက္ခဲ့ရတဲ့ အေဆာက္အအုံေတြ၊ အထိမ္းအမွတ္ေတြ ယိုယြင္းသြားမွာပါ။ ေ႐ႊကပဲ အခ်ိန္အၾကာႀကီး ခံႏိုင္ရည္ရွိတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူသားေတြ ႐ုတ္တရက္ႀကီး အိပ္စက္သြားရင္ေတာင္ သံေခ်းတက္တာကေတာ့ ေပ်ာက္ပ်က္မသြားပါဘူး။

ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ သတၱဳေတြမွာ ေအာက္ဆီဂ်င္ ပါဝင္ေနလို႔ပါပဲ။ အစပိုင္းမွာ သံေခ်း ေသးေသးေလးေတြ တက္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အရာအားလုံးကို ပ်က္စီးသြားေစမွာပါ။ ဒါကေတာ့ လူသားေတြ မျပဳလုပ္ရင္ေတာင္ သူ႔ဟာသူ ျဖစ္ပ်က္ေနမယ့္ အရာပါပဲ။

၆။ ခ်ဳံႏြယ္ေတြက ၿမိဳ႕ျပကို ဖုံးလႊမ္းသြားမယ္။

လူသားေတြရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြကသာ ႐ုတ္တရက္ ရပ္တန႔္သြားခဲ့မယ္ ဆိုရင္ ခ်ံႏြယ္ေတြက အေဆာက္အအုံေတြ၊ လမ္းေတြကို ဖုံးလႊမ္းသြားဖို႔ အခ်ိန္ ၅ ႏွစ္ခန႔္ပဲ လိုအပ္ပါတယ္။ ဥပမာေျပာရရင္ တ႐ုတ္႐ြာ Houtouwan ဟာ 2002 ခုႏွစ္မွာ လူေနနည္းသြားခဲ့ၿပီး ဆယ္စုႏွစ္ ၂ ခုအၾကာမွာ သဘာဝဟာ လုံးဝကို လႊမ္းမိုးသြားခဲ့ပါတယ္။ အေဆာက္အဦေတြကို စပ်စ္ႏြယ္ပင္ေတြႏွင့္ ivy ေတြမ်ားစြာက ဖုံးအပ္ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္ေပါင္း 980 အၾကာမွာ အေျခအေန ဘယ္ေလာက္ ဆိုးလာမလဲဆိုတာ သင္ေတြးၾကည့္လို႔ ရႏိုင္ပါတယ္။

၇။ ၿမိဳ႕ေတြကို ေရေတြ လႊမ္းမိုးေနမယ္။

အမ္စတာဒမ္လိုမ်ိဳး ၿမိဳ႕ႀကီးေတြ ဆက္လက္တည္ရွိေနရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းဟာ ေရႏုတ္ေျမာင္းစနစ္ေတြ၊ ဆည္ေတြႏွင့္ တံတားေတြေၾကာင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရေျမာင္းေတြ၊ ဆည္ေတြက လူေတြ ေနထိုင္ေနတဲ့ ေနရာကို ေရႀကီးတာေတြ၊ ဆူနာမီလိုမ်ိဳး ဘဘာဝေဘးေတြကေန ကာကြယ္ေပးထားပါတယ္။ ဒါေတြကို လူေတြက မထိန္းသိမ္း မျပဳလုပ္ဘူး ဆိုရင္ ေနရာေတြအကုန္လုံး ေရေအာက္ေရာက္သြားမွာပါ။

အထူးသျဖင့္ New York City၊ Miami နဲ႔ New Orleans လိုမ်ိဳး ၿမိဳ႕ႀကီးေတြပါပဲ။ ယေန႔ေခတ္ တြက္ခ်က္မႈေတြအရ ဒီၿမိဳ႕ႀကီးေတြဟာ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ေပါင္း (၇၀) ေလာက္ၾကာရင္ ေရျပင္အဆမတန္ ျမင့္တက္တာကို ခံရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူေတြသာ မရွိေတာ့ရင္ ဒီလိုျဖစ္လာဖို႔ အခ်ိန္ပိုၾကာ ႏိုင္ပါတယ္။

၈။ လူသားေတြဟာ ေနရာအတြက္ တိုက္ခိုက္ၾကရမယ္။

လူသားေတြဟာ ေတာ႐ိုင္းတိရိစာၦန္ေတြႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရမွာ ျဖစ္တာေၾကာင့္ သူတို႔ရဲ႕ ရွင္သန္မႈအတြက္ ထပ္မံတိုက္ပြဲဝင္ ရပါဦးမယ္။ အုပ္စုလိုက္ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္တာကေတာ့ ေအာင္ျမင္ေစႏိုင္မွာပါပဲ။ ေၾကာင္ေတြ၊ ေခြးေတြလို တိရိစာၦန္ေတြနဲ႔ မိတ္ေဆြဖြဲ႕နည္းကို သူတို႔ မွတ္မိေနဦးမွာပါ။ အခုအခ်ိန္နဲ႔ ေက်ာက္ေခတ္ၾကားကြာျခားတာကေတာ့ ေခတ္သစ္ အေဆာက္အအုံ အေဟာင္းေတြ က်န္ေနတာပါပဲ။

အရာအားလုံးကို ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ဖို႔အတြက္လည္း နည္းပညာ ဗဟုသုတေတြလည္း ရွိေနပါၿပီ။ အစာရွာေဖြဖို႔ႏွင့္ အျခားသားရဲတိရစာၦန္ႀကီးေတြကို ရင္ဆိုင္ဖို႔အတြက္ကေတာ့ ေရွး႐ိုးနည္းလမ္းေတြကိုပဲ အသုံးျပဳရမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အေပၚမွာ ေျပာခဲ့သလိုပဲ အကုန္လုံးသာ စုေပါင္းလုပ္ေဆာင္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။

Zombie (Lovemedia)

Post a Comment

0 Comments