အတွေးများတဲ့ ဖား

တခါတုန်းက ဖားတစ်ကောင်ဟာ ကင်းခြေများ တစ်ကောင် လမ်းလျှောက်လာတာ မြင်လိုက်တဲ့အခါ ဒီလို စဉ်းစားမိတယ်။

အော် ငါ့မှာ ခြေနှစ်ချောင်းနဲ့ လက်နှစ်ဖက်ထဲတောင် လမ်းလျှောက်ရတာ ခက်နေတယ်။ တစ်ခါတစ်လေ ဘယ်နဲ့ညာ မှားပြီး ခြေလှမ်းတွေ လွဲနေတက်သေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်ကြီးက ခြေထောက်တွေ မရေတွက်နိူင်အောင် ရှိနေသာ ဘယ်လိုများ လမ်းလျှောက်လည်း မသိဘူး ၊ တော်တော်ထူးဆန်းသာပဲ။

ဒီကင်းခြေများ ဒီခြေထောက်က အရင်လှမ်း ဟိုခြေထောက်က နောက်မှလှမ်း ဆိုပြီး သူ့ခြေထောက်တွေကို ဘယ်လိုများ ထိမ်းချုပ်သလဲ မသိဘူး ။ အဲ့ဒါနဲ့ ဖားက ကင်းခြေများဆီ သွားပြီး ဒီလို မေးလိုက်တယ်။

" အဆွေ ကင်းခြေများ.. ဒီလောက်များတဲ့ ခြေထောက်တွေနဲ့ ဘယ်လိုများ လမ်းလျှောက်ပါသလဲ ၊ ကျနော်တော့ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးပြီ။ ထိမ်းချုပ်နိူင်ဖို့ ဆိုတာ တော်တော်ကို မလွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပဲ "

အဲ့ဒီတော့ ကင်းခြေများက ပြန်ပြောတယ်..

" ငါမွေးကတည်း ဒီလို လမ်းလျှောက်လာတာ မင်းလို တစ်ခါမှ မတွေးမိဖူးဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မေးလာပြီ ဆိုတော့လည်း အဖြေရှာရမှာပေါ့။ နေအုံး ငါစဉ်းစားလိုက်အုံးမယ် " ဆိုပြီး တစ်အောင့်ရပ်ပြီး ခေတ္တခဏ စဉ်းစားနေသတဲ့။

အဲ့ဒီ မေးခွန်းဟာ ကင်းခြေများအတွက် ပထမဦးဆုံး အတွေးဖြစ်သလို ဘယ်ခြေထောက်ကို အရင်ရွေ့ရမလဲ ၊ ဘယ်ခြေထောက်ကိုကြတော့ နောက်မှရွေ့ရမလဲဆိုပြီး ခြေထောက်တွေ တစ်ချောင်းချင်းစီနဲ့ စမ်းစစ်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ခြေလှမ်းတွေမှားပြီး ချိတ်မိကုန်တယ်။

တည့်တည့်လည်း လျှောက်မရတော့ပဲ ကို့ယိုကားယား ဖြစ်ကုန်လေရောသတဲ့။ ဒါနဲ့ ကင်းခြေများက ဖားကို ပြောတော့တာပေါ့..

" မင်းနောက်တစ်ခါ တစ်ခြားကင်းခြေများတွေကို ဒီလိုမေးခွန်းမျိုး နောက်ထပ် မမေးမိစေနဲ့ ။ ငါ့ဘာသာ ဒီတိုင်း လမ်းလျှောက်လာတာ ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။ အခု မင်းမေးခွန်းကြောင့် ငါလမ်းလျှောက်ရတာတောင် ခက်ကုန်ပြီ။ ဘယ်ခြေထောက်ကို စလှမ်းရမှန်း မသိတော့ဘူး ။ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ "

...

ကျွန်တော်တို့ လူတွေဟာလည်း ဒီတိုင်းနေနေကြတာ အေးချမ်နေကြသည်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချို့လူတွေက သူတို့ရဲ့ပြဿနာ အသီးသီးကို ယူလာကြပြီး ပြောကြတာကို ကျွန်တော်တို့တတွေ သွားနားထောင်မိတော့တဲ့အခါ ကိုယ်လည်း သူတို့နဲ့ အတူတူ အပူသောကတွေ စိတ်ရူပ် စိတ်ညစ်စရာတွေ ကူးလာပါလေရော။

အစက ကိုယ့်ဘဝ ကိုယ့်အခြေအနေ ကိုယ့်နည်း ကိုယ့်ဟန်နဲ့ နေလာတာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ စားဖို့လောက်ငှနေရင် ဘာမှ ပူလောင်စရာ မရှိကြပါဘူး။

ဒါပေမယ့် တစ်ခြားလူတွေဘဝ ကောင်းစားနေတာလည်းမြင်ရော.. ဟိုလူက ဒီလို ကောင်းစားနေတာ ဒီလူက စိန်ရွှေရတနာတိုက်နဲ့ ကားနဲ့ ချမ်းသာ နေကြတာဆိုလည်းမြင်ရော ၊ သူ့တို့က ဘာတွေရှိနေပြီး ပိုင်နေကြပြီး ၊ ငါတို့မှာ ဒီဟာမရှိသေးဘူး ၊ ဟိုဟာ မပိုင်သေးဘူး စသဖြင့် ကိုယ့်ဘာသာကို လျှောက်ပြီးတွေးတော့သာပဲ ။

နောက်ဆုံးတော့ နဂိုအေးချမ်း ပျော်ရွှင်နေသော ကိုယ့်ဘဝဟာ သောကတွေက ကိုယ့်စိတ်တွေကို ကူးစပ်ပူလောင် စေတော့တာပဲ။ ဒါ့ကြောင့် ဘယ်သူဘာပြောပြော ကိုယ့်လမ်းကို မှန်မှန်လေး လျှောက်လှမ်းပါ။ တခြားသူဘဝကို အားကျပြီး နဂို ပျော်ရွှင်အေးချမ်းနေသော ကိုယ့်ဘဝရဲ့ တန်ဖိုးကို မမေ့ပါနဲ့။

ဘဝထဲက တစ်ချို့ ဘာမှမပြော သလောက်သော ဘာမှမဟုတ်သော ပြဿနာတွေကို ပုံကြီးချဲ့ပြီး တွေးပူမနေပါနဲ့။ မလိုအပ်သော တစ်ချို့သော အပိုအလျံ အရာဝတ္ထုတွေကြောင့် နဂိုအေးချမ်း ပျော်ရွှင်နေသော မိမိဘဝထဲက ပျော်ရွှင်မှုများကို မဖျက်စီးလိုက်ပါနဲ့။

သူများစကားတွေနဲ့ လမ်းမှားမရောက်ပါစေနဲ့။ မိမိစိတ်ကို မတွေဝေပါနဲ့... ။ လူတိုင်းမှာ အခက်အခဲ ပြဿနာ ရှိကြပါတယ်။ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းပဲ ပြဿနာ ရှိကြတာ မဟုတ်ဘူး။

crd

for zawgyi

အေတြးမ်ားတဲ့ ဖား

တခါတုန္းက ဖားတစ္ေကာင္ဟာ ကင္းေျခမ်ား တစ္ေကာင္ လမ္းေလွ်ာက္လာတာ ျမင္လိုက္တဲ့အခါ ဒီလို စဥ္းစားမိတယ္။

ေအာ္ ငါ့မွာ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႔လက္ႏွစ္ဖက္ထဲေတာင္ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ ခက္ေနတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ဘယ္နဲ႔ညာ မွားၿပီး ေျခလွမ္းေတြ လြဲေနတက္ေသးတယ္။

ဒါေပမဲ့ ဒီေကာင္ႀကီးက ေျခေထာက္ေတြ မေရတြက္ႏိူင္ေအာင္ ရွိေနသာ ဘယ္လိုမ်ား လမ္းေလွ်ာက္လည္း မသိဘူး ၊ ေတာ္ေတာ္ထူးဆန္းသာပဲ။

ဒီကင္းေျခမ်ား ဒီေျခေထာက္က အရင္လွမ္း ဟိုေျခေထာက္က ေနာက္မွလွမ္း ဆိုၿပီး သူ႔ေျခေထာက္ေတြကို ဘယ္လိုမ်ား ထိမ္းခ်ဳပ္သလဲ မသိဘူး ။ အဲ့ဒါနဲ႔ ဖားက ကင္းေျခမ်ားဆီ သြားၿပီး ဒီလို ေမးလိုက္တယ္။

" အေဆြ ကင္းေျခမ်ား.. ဒီေလာက္မ်ားတဲ့ ေျခေထာက္ေတြနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ား လမ္းေလွ်ာက္ပါသလဲ ၊ က်ေနာ္ေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ၿပီးၿပီ။ ထိမ္းခ်ဳပ္ႏိူင္ဖို႔ ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ကို မလြယ္ကူတဲ့ ကိစၥပဲ "

အဲ့ဒီေတာ့ ကင္းေျခမ်ားက ျပန္ေျပာတယ္..

" ငါေမြးကတည္း ဒီလိုလမ္းေလွ်ာက္လာတာမင္းလို တစ္ခါမွ မေတြးမိဖူးဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေမးလာၿပီ ဆိုေတာ့လည္း အေျဖရွာရမွာေပါ့။ ေနအုံး ငါစဥ္းစားလိုက္အုံးမယ္ " ဆိုၿပီး တစ္ေအာင့္ရပ္ၿပီး ေခတၱခဏ စဥ္းစားေနသတဲ့။

အဲ့ဒီ ေမးခြန္းဟာ ကင္းေျခမ်ားအတြက္ ပထမဦးဆုံး အေတြးျဖစ္သလို ဘယ္ေျခေထာက္ကို အရင္ေ႐ြ႕ရမလဲ ၊ ဘယ္ေျခေထာက္ကိုၾကေတာ့ ေနာက္မွေ႐ြ႕ရမလဲဆိုၿပီး ေျခေထာက္ေတြ တစ္ေခ်ာင္းခ်င္းစီနဲ႔ စမ္းစစ္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ေျခလွမ္းေတြမွားၿပီး ခ်ိတ္မိကုန္တယ္။

တည့္တည့္လည္း ေလွ်ာက္မရေတာ့ပဲ ကို႔ယိုကားယား ျဖစ္ကုန္ေလေရာသတဲ့။ ဒါနဲ႔ ကင္းေျခမ်ားက ဖားကို ေျပာေတာ့တာေပါ့..

" မင္းေနာက္တစ္ခါ တစ္ျခားကင္းေျခမ်ားေတြကို ဒီလိုေမးခြန္းမ်ိဳး ေနာက္ထပ္ မေမးမိေစနဲ႔ ။ ငါ့ဘာသာ ဒီတိုင္း လမ္းေလွ်ာက္လာတာ ဘာျပႆနာမွ မရွိခဲ့ဖူးဘူး။ အခု မင္းေမးခြန္းေၾကာင့္ ငါလမ္းေလွ်ာက္ရတာေတာင္ ခက္ကုန္ၿပီ။ ဘယ္ေျခေထာက္ကို စလွမ္းရမွန္း မသိေတာ့ဘူး ။ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ "

...

ကြၽန္ေတာ္တို႔ လူေတြဟာလည္း ဒီတိုင္းေနေနၾကတာ ေအးခ်မ္ေနၾကသည္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြက သူတို႔ရဲ႕ျပႆနာ အသီးသီးကို ယူလာၾကၿပီး ေျပာၾကတာကို ကြၽန္ေတာ္တို႔တေတြ သြားနားေထာင္မိေတာ့တဲ့အခါ ကိုယ္လည္း သူတို႔နဲ႔ အတူတူ အပူေသာကေတြ စိတ္႐ူပ္ စိတ္ညစ္စရာေတြ ကူးလာပါေလေရာ။

အစက ကိုယ့္ဘဝ ကိုယ့္အေျခအေန ကိုယ့္နည္း ကိုယ့္ဟန္နဲ႔ ေနလာတာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ စားဖို႔ေလာက္ငွေနရင္ ဘာမွ ပူေလာင္စရာ မရွိၾကပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ တစ္ျခားလူေတြဘဝ ေကာင္းစားေနတာလည္းျမင္ေရာ.. ဟိုလူက ဒီလို ေကာင္းစားေနတာ ဒီလူက စိန္ေ႐ႊရတနာတိုက္နဲ႔ ကားနဲ႔ ခ်မ္းသာ ေနၾကတာဆိုလည္းျမင္ေရာ ၊ သူ႔တို႔က ဘာေတြရွိေနၿပီး ပိုင္ေနၾကၿပီး ၊ ငါတို႔မွာ ဒီဟာမရွိေသးဘူး ၊ ဟိုဟာ မပိုင္ေသးဘူး စသျဖင့္ ကိုယ့္ဘာသာကို ေလွ်ာက္ၿပီးေတြးေတာ့သာပဲ ။

ေနာက္ဆုံးေတာ့ နဂိုေအးခ်မ္း ေပ်ာ္႐ႊင္ေနေသာ ကိုယ့္ဘဝဟာ ေသာကေတြက ကိုယ့္စိတ္ေတြကို ကူးစပ္ပူေလာင္ ေစေတာ့တာပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဘယ္သူဘာေျပာေျပာ ကိုယ့္လမ္းကို မွန္မွန္ေလး ေလွ်ာက္လွမ္းပါ။ တျခားသူဘဝကို အားက်ၿပီး နဂို ေပ်ာ္႐ႊင္ေအးခ်မ္းေနေသာ ကိုယ့္ဘဝရဲ႕ တန္ဖိုးကို မေမ့ပါနဲ႔။

ဘဝထဲက တစ္ခ်ိဳ႕ ဘာမွမေျပာ သေလာက္ေသာ ဘာမွမဟုတ္ေသာ ျပႆနာေတြကို ပုံႀကီးခ်ဲ႕ၿပီး ေတြးပူမေနပါနဲ႔။ မလိုအပ္ေသာ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ အပိုအလ်ံအရာဝတၳဳေတြေၾကာင့္ နဂိုေအးခ်မ္း ေပ်ာ္႐ႊင္ေနေသာ မိမိဘဝထဲက ေပ်ာ္႐ႊင္မႈမ်ားကို မဖ်က္စီးလိုက္ပါနဲ႔။

သူမ်ားစကားေတြနဲ႔ လမ္းမွားမေရာက္ပါေစနဲ႔။ မိမိစိတ္ကို မေတြေဝပါနဲ႔... ။ လူတိုင္းမွာ အခက္အခဲ ျပႆနာ ရွိၾကပါတယ္။ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းပဲ ျပႆနာ ရွိၾကတာ မဟုတ္ဘူး။

crd

Post a Comment

0 Comments